Madryt, stolica Hiszpanii, to doskonale prosperujący, nowoczesny ośrodek przemysłowy, a jednocześnie miasto pełne zabytków. Wspaniała architektura Madrytu jest pozostałością po okresie największej świetności, kiedy królowie hiszpańscy należeli do grona najpotężniejszych władców Europy.

Do potowy XVI wieku położony w centralnej części Półwyspu Iberyjskiego Madryt byt stosunkowo niewielkim miastem o nik-tym znaczeniu politycznym i gospodarczym. Dopiero od 1561 roku, kiedy to król Hiszpanii, Filip II przeniósł tu swoją siedzibę, miasto zaczęto się dynamicznie rozwijać. Od 1606 roku Madryt jest stolicą Hiszpanii, a obecnie również największym miastem tego kraju.
Jak na stolicę kraju przystało Madryt jest miastem dużym, choć nie molochem, który przytłaczałby rozmiarami. Stolica Hiszpanii ma 531 km2 powierzchni i 2,9 min mieszkańców. Pod względem urbanistycznym wyraźnie odznaczają się dwa style zabudowy - centrum miasta (okolice Plaża Mayor) poprzecinane jest gęstą siecią wąskich, malowniczych uliczek, natomiast przez wybudowane później dzielnice, otaczające zabytkowe centrum, ciągną się szerokie aleje. Wokół rozległych placów wznoszą się tutaj wysokie nowoczesne budynki biurowców.
Mieszkańcy Madrytu pochodzą ze wszystkich rejonów Hiszpanii - wielu z nich przyciągnęła do stolicy perspektywa pracy w szybko rozrastającym się pasie przemysłowym rozciągającym się wokół miasta. Hiszpanie nazywają mieszkańców Madrytu gatos, tzn. koty. Przydomek ten pochodzi jeszcze z czasów średniowiecza, kiedy to miejscowi żołnierze mieli opinię niezrównanych wspinaczy - nie był im straszny żaden mur obronny.
W latach 70. naszego stulecia do Madrytu napłynęła liczna grupa uchodźców z hiszpańskojęzycz-nych krajów Ameryki Południowej (zwłaszcza Argentyńczyków i Chilijczyków). Część tej grupy to imigranci zarobkowi, wielu to ludzie prześladowani ze względów politycznych.